در بسیاری از پروژه‌هایی که برای کارگاه‌های ۱۵۰ تا ۳۰۰ متری اجرا کرده‌ایم، یک الگوی مشترک دیده می‌شود: کارفرما در ابتدا فقط به فکرمتراژ و قیمت هر متر مربع است، اما در میانه راه با چند هزینه
پیش‌بینی‌نشده روبه‌رو می‌شود.اولین موردی که معمولاً غافلگیرکننده است، فونداسیون است. خیلی از کارفرماها فکر می‌کنند فونداسیون بخش کوچکی از هزینه کل است، درحالی که بسته به نوع خاک، می‌تواند بین ۸ تا ۱۵ درصد بودجه را به خود اختصاص دهد. در زمین‌هایی با خاک دستی یا رسی، این رقم حتی بالاتر هم می‌رود، چون نیاز به عمق‌بندی بیشتر و حجم بتن‌ریزی
سنگین‌تر پیدا می‌کنیم. مورد دوم، تصمیمی است که خیلی از کارفرماها در ابتدا نادیده می‌گیرند: ارتفاع سوله. در کارگاه‌های کوچک، تمایل طبیعی این است که ارتفاع را پایین نگه دارند تا هزینه کمتر شود. اما اگر کارگاه قرار است در آینده دستگاه بزرگ‌تری اضافه کند یا سیستم تهویه صنعتی نصب شود، ارتفاع کم می‌تواند محدودیت جدی ایجاد کند. توصیه همیشگی ما این
است که حتی اگر نیاز فعلی به ارتفاع بیشتر نیست، حداقل ۵۰ سانتی‌متر بیشتر از حداقل لازم در نظر گرفته شود؛ این تفاوت هزینه‌ای کم دارد
اما انعطاف زیادی برای آینده می‌سازد. سومین موردی که در پروژه‌های کارگاهی زیاد می‌بینیم، مربوط به حمل و نصب است. برای کارگاه‌هایی که در نواحی صنعتی با دسترسی آسان هستند، این هزینه معمولاً قابل پیش‌بینی است. اما در کارگاه‌هایی که در جاده‌های فرعی یا مناطق با محدودیت تردد کامیون قرار دارند، هزینه حمل می‌تواند تا ۲۰ درصد به برآورد اولیه اضافه شود؛ موضوعی که اگر
از ابتدا در قیمت‌گذاری لحاظ نشود، در میانه پروژه باعث اختلاف‌نظر بین کارفرما و سازنده می‌شود. به همین دلیل، در ایران سوله همیشه پیش از نهایی‌کردن قیمت، یک بازدید یا مشاوره دقیق انجام می‌دهیم تا این سه عامل—فونداسیون، ارتفاع و حمل و نصب—از همان ابتدا در برآورد لحاظ شوند، نه اینکه در میانه کار به‌عنوان هزینه اضافه به کارفرما تحمیل شوند.